Filmy Torne'a

Pamiętacie scenę gry w siatkówkę z "Top Gun"? A teraz wyobraźcie sobie, że oglądacie takie klimaty przez ponad godzinę. Jeśli jesteście w stanie to sobie wyobrazić, to macie blade pojęcie o tym, co czeka na was w pierwszej połowie filmu "War". To apoteoza męskości, oblana tak gęstym sosem testosteronowym, że wszystkie amerykańskie gejowskie romanse mogą się schować ze wstydu, takiego iskrzenia bowiem ze świecą szukać. Hrithik Roshan i Tiger Shroff są tu bogami męskości, a każde ich pojawienie się na ekranie celebrowane jest z większą pompą niż w Polsce Nobel dla Olgi Tokarczuk. Monumentalna muzyka, kamera miłośnie przesuwająca się po ciałach gwiazdorów, ich posuwiste spojrzenia, którymi patrzą na siebie w taki sposób, że można dostać dreszczy rozkoszy, a do tego oczywiście popisy sprawności fizycznej (i tanecznej, choć to ostatnie, niestety, tylko w jednej scenie).

Co za szokujące rozczarowanie. "Don" swego czasu bardzo mi się podobał, więc wiedziałem, że prędzej czy później obejrzę kontynuację. Niestety film nie dorasta jedynce do pięt. Rozczarowuje tu wszystko. Na dwie i pół godziny filmu są w zasadzie tylko dwie piosenki (nie liczę napisów końcowych) i do tego tak słabe, że niewarte wspominania. Pozostaje więc fabuła, która została tak rozciągnięta, że pojawiło się w niej pełno dziur. Ponad godzina rabowania banku, to naprawdę spora przesada. W pewnym momencie zorientowałem się, że gapię się w ekran jak otępiały i w ogóle nie śledzę tego, co się dzieje na ekranie, a jednak okazało się, że praktycznie nic nie straciłem. No i jeszcze dlaczego Hrithik Roshan ma taką małą rolę?? Już lepiej by było, gdyby go nie było, przynajmniej nie robiłby mi apetytu na więcej. W tym wszystkim był jeden plus, to Priyanka Chopra , która wciąż jest śliczna. Ocena: 3

Na świecie film został całkiem dobrze przyjęty i przez publiczność i przez krytyków, a mnie niestety rozczarował. To zapewne wina zbyt dużych oczekiwań, ale czy od twórcy "Lagaan" można oczekiwać czegoś mniej niż arcydzieła? From Filmy Torne'a ( Nikitin Dheer) Tymczasem "Księżniczka i cesarz" to epicka wydmuszka, wcale tak daleko nie odbiegająca od "Ogniem i mieczem". Ashutosh Gowariker postawił na epicki rozmach, w którym bohaterowie wydawali się karłami. Hrithik Roshan w wąsach średnio mi się podoba, zaś Aishwarya Rai jest zachwycająca, ale brakuje jej charyzmy. Rola została napisana jakby z myślą o Kajol, ale ta niestety należy już do innej aktorskiej kasty. Muzycznie też średnio. Jak na film, który trwa 3,5 godziny jest jej mało. Spodobał mi się tylko jeden utwór "Azeem-O-Shaan Shahenshah", który zresztą ma bardzo dobrą choreografię. Ocena: 5