Filmy Torne'a

"BigBug" to pierwszy od prawie dekady film Jeuneta, więc oczywiście musiałem go zobaczyć. Dawne filmy reżysera kocham, ale już ten z 2013 roku był taki se. Przerwa nie wpłynęła na Jeuneta korzystnie. Niestety.

"Wśród chwastów" na pozór wygląda jak kolejna opowieść o "trudnej" młodzieży, z której to co najlepsze wydobywa niezwykła, niby przypadkowa osoba. W tym temacie powstało już co prawda sporo świetnych filmów, ale dzieło Kheirona niewiele im ustępuje. Triumfuje głównie za sprawą samego reżysera, który jest również odtwórcą jednej z pierwszoplanowych ról. Potrafi on wytworzyć świetny klimat. Jego postać doskonale radzi sobie z młodymi bohaterami tworząc wspaniałą, pełną humoru i wzruszeń opowieść o tym, że wystarczy słuchać i patrzeć, by nawiązać prawdziwą nić porozumienia.

Filmowa wata cukrowa. "Krewetki w cekinach" to rzecz, o której trudno jest mi cokolwiek powiedzieć. To film błahy, z mocno schematyczną fabułą, której twórcy nawet szczególnie nie rozbudowali. Ba, powiedziałbym nawet, że pominęli niektóre z elementów stanowiących zazwyczaj kluczowe fragmenty. Jak chociażby montażówkę, kiedy postacie zaczynają na poważnie trenować.

"Francuska krew" to portret pokolenia dorastającego w pierwszej połowie lat 90. To właśnie wtedy z podziemia zaczął wychodzić wojujący nacjonalizm i partia Le Pena. Reżyser pokazuje 19 lat Francji z punktu widzenia Marco, którego poznajemy, jak w 1994 roku jest faszyzującym skinheadem bijącym Arabów i imigrantów z Afryki.

Sympatyczny film o tym, że w związkach górą są zawsze kobiety, ale też o tym, że to właśnie na kobiety spada wina, jeśli w związku coś się nie dzieje tak, jak należy. Mężczyzna sprowadzony został tutaj do roli zwierzątka, które jest absorbujące, wymaga sporo czasu, bo koniecznie musi się wybiegać. Jeśli kobieta mu na to nie pozwoli albo wystraszy go wizją ograniczenia, wtedy zwierzak robi się nieznośny i idzie w eskapistyczny ciąg. W takiej sytuacji jedyne, co kobieta może zrobić, to zakręcić kurek z kasą albo czekać, kiedy pieniądze same się skończą. Prędzej czy później zwierzak się zmęczy i z podkulonym ogonem wróci do swojej pani. Jeśli czas ten się przedłuża, kobieta może sobie znaleźć pupilka zastępczego. "Wieczni chłopcy" nie są jakoś szczególnie odkrywczą komedią. Nie są też nawet szczególnie zabawną. Fakt, kilka scen jest śmiesznych. Jednak przez większość czasu balansuje na granicy między zainteresowaniem i nudą. Na szczęście częściej jest to tej właściwej stron...

Niestety "Green Hornet 3D" trochę mnie rozczarował. Myślałem, że jak wcześniej Spike Jonze czy Wes Anderson Michel Gondry będzie w stanie przemycić swój styl do mainstreamowego kina. Tymczasem w tym filmie Gondry'ego nie ma prawie wcale. Tu i ówdzie pojawia się w warstwie wizualnej (świetny montaż), ale to wszystko, jak dla mnie to zdecydowanie za mało. Zamiast więc oryginalnej adaptacji komiksu dostałem kolejną komedię kumpelską. Sama w sobie jest ona całkiem fajna. Może nie aż tak dobra jak "Supersamiec" czy "Boski chillout", ale jednak miała w sobie sporo zabawnych gagów. Problem w tym, że ten podgatunek komedii jest ostatnio tak bardzo eksploatowany, że powoli zaczyna mi wychodzić uszami. Ile jeszcze można oglądać filmów o "starych" facetach o psychice nastolatków? Zwłaszcza, że wszystkie robione są przez wąską grupę osób, którzy nawet nie wiem jak bardzo by się nie starali, to i tak zaczynają się powtarzać. I taki jest też "Gre...