Nic nie usprawiedliwia twórców 'Śmiertelnej głębi". To coś nigdy nie powinno było powstać. O ile jeszcze mogę zrozumieć aktorów, którzy dostali wycieczkę do Kapsztadu i mogli sobie pooglądać wieloryby, rekiny i uchatki (jeśli mogli). Ale reżyser powinien się wstydzić. "Śmiertelna głębia" urąga inteligencji widza w takim stopniu, że wydaje się to wręcz nieprawdopodobne. O ile pierwsze naście minut jest jeszcze w miarę do strawienia, to, co następuje później, jest po prostu niedorzeczne. Nie potrafię sobie wyobrazić, by ktokolwiek przy zdrowych zmysłach, a już na pewno nie po przeżytej traumie, zgodził się na propozycję zblazowanego bogacza o samobójczych skłonnościach, na jaką zgadza się bohaterka. A później, kiedy ten "wszedł jej na ambicję", zachowuje się jeszcze bardziej nieodpowiedzialnie. Finał jest tak przewidywalny, a jednocześnie tak pozbawiony sensu, że ja już chyba wolę oglądać produkcje Asylum – te przynajmniej są złe z założenia. Ocena: 1
