Filmy Torne'a

"Wielka wolność" to kino skromne, a zarazem masywne. Reżyser w historii geja Hansa zdołał upchnąć całą masę rzeczy. Oczywiście jest tu mowa o systemowym prześladowaniu homoseksualistów, czego koniec III Rzeszy wcale nie zmienił. Jest tu jednak również o egzystencjalnej pustce, o traumach, o przemocy, o uczuciach i relacjach, które wymykają się łatwym etykietkom. Zasób tematów jest tak potężny, że niestety nie mieści się w przyjętych ramach. Nie pomaga też sama struktura opowieści.

W małej mieścinie najważniejsze są pozory. Nie ważne, że Mario doskonale wie, że nie jest jedynym gejem w okolicy. Musi udawać hetero. Po kryjomu może obciągać rzeźnikowi, który zapewne sypia też z jego matką. Z oddali może zachwycać się pięknem swojego najlepszego przyjaciela, który z dala od wioski nie ukrywa swoich skłonności, ale na miejscu chętnie bawi się w towarzystwie dziewczyn. Co gorsza, w małych miasteczkach nie ma wielkich perspektyw. Mario kocha taniec, ale brak mu talentu i siły przebicia, żeby coś z tego wyszło. Kisi się więc w sosie, ucieczki szukając w narkotykach.