Filmy Torne'a

Zdaję sobie sprawę, że w swojej niechęci do "Baby Driver" jestem osamotniony, ale po obejrzeniu "Bodyguarda Zawodowca" tylko się utwierdziłem w przekonani, że film Edgara Wrighta jest ambitną porażką.

Sprawa Lucii de Berk aż prosiła się o filmową adaptację. Czego tu nie ma? Jest dramat kobiety, która spędziła ponad sześć lat w więzieniu za coś, czego nie zrobiła. Jest problem prawa, które mylnie wiązane jest ze sprawiedliwością, choć w rzeczywistości liczy się tylko porządek i procedura. Są wątpliwe relacje, przez które sprawiedliwości przestaje być ślepa. Jest młoda dziewczyna, która pełna entuzjazmu wkracza w świat, w którym nie ma miejsca dla idealistów.

Gust nie jest czym niezmiennym. Po raz kolejny przekonałem się o tym, kiedy oglądałem "Jak dogonić szczęście". Jeszcze dwa lata temu zapewne chwaliłby ciepło i optymizm bijący z filmu. Dziś niestety męczył mnie i irytował.

Zupełnie nie dziwi mnie fakt, że Hollywood zainteresowało się tym filmem. "Loft" ma w sobie duży potencjał, którego holenderski oryginał w pełni nie zrealizował. Jest więc sporo możliwości zabawienia się oczekiwaniami widzów. Film zaczyna się od dwóch trupów. Pierwszy, niezidentyfikowany z początku, spada z wysokości na maskę samochodu. Drugim jest kobieta przykuta kajdankami do łóżka, mocno poharatana. Od tego momentu fabuła rozgrywa się na kilku planach czasowych. Mamy więc piątkę kumpli, która próbuje we własnym gronie rozwikłać zagadkę tego, kto z nich zabił. Ci sami bohaterowie są też na drugim planie przesłuchiwani przez policję. Jest w końcu trzeci poziom czasowy, poprzedzający dwa pierwsze i ukazujący, co naprawdę się zdarzyło i jak doszło do tragedii. Fabuła "Loftu" jest mocno poplątana. Twórcy robią co mogą, by zaskoczyć widzów. Kiedy już wydaje się, że wszystko jest jasne, oni wywracają fakty do góry nogami, ukazują je w nowym świetle odsłaniając k...